کسی اگر پرسید
چرا دوستت دارم
باید بگویم بی بهانه ؟!
فقط بخاطر تو ؟!
نه، امّا من
دوستت دارم
به خاطر تمام آن چیزهائی
که هیچ کس ندارد
تو را
با دلی پر از خواستن می خواهم
همان جیزهائی
که من آرزو می کنم
و تو
همه را یکجا داری
نه، من تو را
به خاطر خودم دوست دارم
و تو تنها ساکن زمینی
برای خواستنم
من تو را
به هزار و یک دلیل دوست دارم
همان چیزهائی
که اگر نباشی
همه چیزم را از دست می دهم
من تو را
به هزار و یک بهانه دوست دارم
که همین دوست داشتن زیباست
کسی اگر پرسید
چرا دوستت دارم
دنبال پروانه ها
می دوم تا گل سرخ
باران را می بوسم
و می زنم زیر آواز چشمانت
صدای پای دختری می آید
که از رودخانۀ مهتاب
آسمان می چیند
و با یک بغل بهانه
منُ تو
با هم
به خانه بر می گردیم
برچسب:
نویسنده: هستی خلیلی